Smutna dziewczynka

Jak pomóc dziecku zrozumieć śmierć?
Sooonia - specjalista Tipy.pl

Po śmierci bliskiej osoby, może być ci trudno pomóc dzieciom poradzić sobie ze stratą, szczególnie jeśli sam przeżywasz żałobę. To ile dzieci są w stanie zrozumieć na temat śmierci, zależy w dużej mierze od ich wieku, doświadczeń życiowych i osobowości. Ale jest kilka ważnych punktów do zapamiętania we wszystkich przypadkach.
1
Wytłumacz co to jest śmierć, w dziecięcej terminologii.

Bądź uczciwy wobec dzieci i zachęcaj je do zadawania pytań. Może to być trudne, ponieważ możesz nie znać wszystkich odpowiedzi. Ale ważne jest, aby stworzyć atmosferę komfortu i otwartości, wysłać wiadomość, że nie ma jednego określonego sposobu w jaki trzeba się czuć. Można także podzielić się wszelkimi duchowymi wierzeniami, które wyznajesz na temat śmierci.


Zdolność dziecka do zrozumienia śmierci - oraz twoje podejście do omówienia tej kwestii – będą różnić się w zależności od wieku dziecka. Każde dziecko jest wyjątkowe, ale poniżej znajdziesz pewne ogólne wytyczne, o których należy pamiętać.

2
Do momentu, kiedy dzieci osiągną wiek 5 lub 6 lat, ich pogląd na świat jest bardzo dosłowny. Tak więc wyjaśniaj śmierć w zakresie podstawowym i konkretnie. Jeśli ukochana osoba była chora lub w podeszłym wieku, możesz na przykład wyjaśnić, że jej ciało nie działało już tak jak powinno i lekarze nie mogli go naprawić. Jeśli ktoś umiera nagle, na przykład w wypadku, możesz wyjaśnić, co się stało - że z powodu tego smutnego wydarzenia, ciało danej osoby przestało działać. Być może trzeba będzie wyjaśnić, że "śmierć" lub "umieranie" oznacza, że ​​organizm przestał działać.
3
Dzieciom w tak młodym wieku, często trudno jest zrozumieć, że wszyscy ludzie i żywe istoty kiedyś umrą, i że jest to ostateczne i bezpowrotne. Tak więc nawet po wyjaśnieniach, dzieci mogą nadal kontynuować pytania, gdzie jest ukochana osoba lub kiedy ona wróci. Bez względu na to jak bardzo frustrujące może to być, nadal spokojnie powtarzaj, że osoba zmarła i nie może wrócić.
4
Unikaj używania eufemizmów, takich jak mówienie dzieciom, że osoba bliska "odeszła" lub "zasnęła", a nawet, że twoja rodzina "straciła" jednego z jej członków. Przez to, że małe dzieci, myślą tak dosłownie, takie zwroty mogą nieumyślnie spowodować, że dzieci będą bały się zasnąć lub będą się bały, że ktoś kto wychodzi już nie wróci.
5
Pamiętaj również, że pytania dzieci mogą wydawać się dużo ‘głębsze’, niż są w rzeczywistości. Na przykład, 5-latka, który pyta, gdzie jest teraz ktoś, kto umarł, najprawdopodobniej nie jest pytaniem o to, czy istnieje życie pozagrobowe. Przeciwnie, dzieci mogą być zadowolone słysząc, że ktoś, kto umarł jest teraz na cmentarzu. Może to być także czas, aby podzielić się przekonaniami na temat życia pozagrobowego lub nieba, jeśli jest częścią systemu wiary.
6
Dzieci w wieku od około 6 do 10 lat zaczynają pojmować ostateczność śmierci, nawet jeśli nie rozumieją, że to samo stanie się w przypadku wszystkich żyjących, któregoś dnia. 9-latek może myśleć, na przykład, że zachowując się dobrze lub wypowiadając życzenie, babcia nie umrze.
7
Kiedy dzieci dojrzewają i stają się nastolatkami, zaczynają rozumieć, że każdy człowiek w końcu umiera, niezależnie od oceny, zachowania, życzenia, lub czegokolwiek innego.
8
Podczas gdy rozumienie śmierci u nastolatka ewoluuje, w naturalny sposób mogą pojawić się pytania o śmiertelność i kruchość życia. Na przykład, jeśli 16-letni przyjaciel ginie w wypadku samochodowym, twój nastolatek może być przez pewien czas niechętnie nastawiony aby usiąść za kierownicą, a nawet do jeżdżenia w samochodzie. Najlepszym sposobem reagowania jest wykazanie się empatią w stosunku do tego, jak przerażający i smutny był ten wypadek. Jest to także dobry moment by przypomnieć nastolatkowi o sposobach na pozostanie bezpiecznym i zdrowym, jak na przykład o tym, żeby nigdy nie wsiadać do samochodu z kierowcą, który pił alkohol i żeby zawsze zapinać pasy bezpieczeństwa.
9
Nastolatki mają też tendencję do szukania większego sensu śmierci kogoś bliskiego. Nastolatek, który pyta, dlaczego ktoś musiał umrzeć prawdopodobnie nie szuka dosłowne odpowiedzi, ale zaczyna odkrywać ideę sensu życia. U nastolatków często pojawia się również coś na kształt poczucia winy, zwłaszcza jeśli zmarł ich rówieśnik. Niezależnie od tego co przeżywa nastoletnie dziecko, najlepszą rzeczą, jaką możesz zrobić, to zachęcić je do wyrażania swojej opinii i dzielenia się swoim żalem i uczuciami.
10
A jeśli potrzebujesz pomocy, jest wiele możliwości, gdzie możesz szukać rady - od książek do doradców i organizacji społecznych. Twoje wysiłki będą musiały przejść długą drogę, aby pomóc dziecku przejść przez ten trudny czas - i przez nieuniknione straty i trudne czasy, które nadejdą w późniejszym życiu.
11
Opłakiwanie straty.

Czy powinno zabierać się dzieci na pogrzeby? To zależy od Ciebie i Twojego dziecka. To właściwe, aby pozwalać dzieciom brać udział w rytuałach żałoby - jeśli chcą. Najpierw wyjaśnij dziecku, co dzieje się na pogrzebie i daj mu wybór, niech samo stwierdzi czy chce iść.

12
Co powiedzieć małemu dziecku o pogrzebie?

Możesz wyjaśnić, że ciało osoby, która zmarła będzie w trumnie i że osoba ta nie będzie w stanie rozmawiać lub zobaczyć lub usłyszeć czegokolwiek. Wyjaśnij, że inni mogą mówić o osobie, która zmarła i że niektórzy żałobnicy mogą płakać.

13
Podziel się wszelkimi duchowymi wierzeniami o śmierci i wyjaśnij znaczenie rytuałów żałobnych, które ty i twoja rodzina będziecie obserwować.
14
Jeśli uważasz, że twój własny żal i żałoba mogą uniemożliwić ci pomoc twojemu dziecku w tym trudnym czasie, poproś znajomego lub członka rodziny o opiekę i skupienie się na dziecko w czasie ceremonii. Wybierz kogoś, kogo oboje lubicie i komu oboje ufacie, kogoś kto nie miałby nic przeciwko, aby opuścić pogrzeb, jeśli dziecko zechce wyjść.
15
Wielu rodziców martwi się o pozwolenie swoim dzieciom na bycie świadkami ich własnego żalu, bólu i łez w przypadku czyjejś śmierci. Nie rób tego - pozwolenie dziecku na zobaczenie bólu pokazuje, że płacz jest naturalną reakcją na ból emocjonalny i stratę. Może to również sprawić, że dzieci będą się czuły bardziej komfortowo, dzieląc się swoimi uczuciami. Jednak równie ważne jest to, aby pokazać swojemu dziecku, że niezależnie od tego jak jesteś smutna, to nadal będziesz w stanie dbać o swoją rodzinę i sprawiać aby twoje dziecko czuło się bezpieczne.
16
Uzyskiwanie dodatkowej pomocy.

Kiedy dzieci uczą się jak radzić sobie ze śmiercią, potrzebują przestrzeni, zrozumienia i cierpliwości, aby mogły przeżywać żałobę na swój własny sposób.

17
Dzieci mogą okazywać smutek w sposób inny niż dorośli. Małe dziecko może nie płakać i może zareagować na wiadomość, stając się nadpobudliwe. Nastolatek może być poirytowany i może czuć się bardziej komfortowo, zwierzając się rówieśnikom. Niezależnie od ich reakcji, nie bierz tego do siebie. Pamiętaj, że nauka radzenia sobie z cierpieniem jest jak nauka radzenia sobie z innymi fizycznymi, umysłowymi i emocjonalnymi zadaniami - jest to proces nauki.
18
Niemniej jednak bądź wyczulona na wszelkie objawy, które wskazują na to, że dzieci potrzebują pomocy w poradzeniu sobie ze stratą. Jeśli zachowanie dziecka zmienia się radykalnie - na przykład, towarzyskie i miłe dziecko staje się niefrasobliwe, złe, wycofuje z życia społecznego, lub jest silnie zaniepokojone czy opuszcza się w nauce - szukaj pomocy.
?

Wskazówki
* Rodzice nie zawsze mogą obronić dzieci przed smutkiem i stratą. Ale poprzez pomoc, w tym jak radzić sobie z tymi uczuciami, pozwalasz swoim dzieciom zbudować emocjonalne zaplecze, na którym będą mogły polegać przez całe życie.
* Lekarz, doradca szkolny lub organizacja zdrowia może zapewnić pomoc i radę. Szukaj też książek, stron internetowych, grup wsparcia i innych zasobów, które pomagają ludziom w radzeniu sobie ze smutkiem.

Strona 1 z 6

Powiązane porady

Podobne porady

Komentarze (0)

* Pola wymagane

Twój e-mail nie będzie widoczny na stronie