mały tyran

Jak radzić sobie z małym tyranem?

szyszunia - specjalista Tipy.pl
Ma zaledwie kilka lat, a potrafi podporządkować sobie zarówno ciebie, jak i kolegów. Kiedy rówieśnicy potrafią być ulegli wobec twojego dziecka, myślisz z dumą: rośnie mały lider. Pękasz z zachwytu, że taki śmiały i zaradny. A nie pomyślałaś, że osiąga to bezwzględnością, a może agresją? Strachem nie zdobywa się przyjaciół. Samotność to nie jest dobry scenariusz na życie. Takie poczucie siły nie służy dziecku. Przekonaj je, że warto być koleżeńskim. Pora uzdrowić rodzinne i rówieśnicze relacje.
1
Wyjaśniaj, jakie reguły obowiązują w grupie

Nie nastawiaj się, że dziecko ma jedynie rywalizować z rówieśnikami. Wpajaj mu, że warto pomagać, dzielić się, współpracować, słuchać, co mają do powiedzenia inni. Ułatwiaj dziecku rozwijanie takich umiejętności. Rób to przy okazji spotkań z kolegami na podwórku, zabaw w domu. Dzięki zgodnym relacjom w grupie malec ma szanse na dobrą zabawę, a w przyszłości na rozwijanie pasji i zyskanie prawdziwych przyjaciół.
2
Pomóż dobrze spożytkować siły

Niewykluczone, że twoje dziecko ma cechy przywódcze. Jednak tak silny charakter nie musi objawiać się tyranizowaniem innych. Pomóż dziecku dobrze ukierunkować jego temperament.

Lubi przewodzić? Niech wymyśli fajną zabawę i zaprosi do niej inne dzieci. Może zorganizuje domowe przyjęcie dla kolegów z przedszkola czy szkoły. Zachęcaj malca do takich inicjatyw. Uczul jednak, że inni mają prawo do własnego zdania i odmowy. I trzeba to uszanować.
3
Ucz alfabetu emocji

Rozmawiaj z dzieckiem o emocjach. Wyjaśniaj, co może czuć dziecko, które jest chore, straciło ukochane zwierzątko, przegrało zawody, ale też to, które otrzymało wymarzony prezent, spotkało dawno niewidzianego przyjaciela.

Nazywaj uczucia. Dziel je na dobre (radość, miłość) i złe (smutek, strach, rozpacz). Takie lekcje uwrażliwiają dziecko na drugiego człowieka i uczą empatii. Dzięki temu pociecha nie będzie dokuczać kolegom, wymuszać na nich wykonywania bezwzględnych poleceń, ponieważ z łatwością przewidzi, jak dotkliwe skutki dla innych może mieć taka niemądra stanowczość.
4
Pokaż, że to ty ustalasz zasady

Wszystko musi być tak, jak dziecko chce! Życie rodzinne podporządkowane jest jego zachciankom, kaprysom, żądaniom. Najmniejsza próba oporu ze strony dorosłych spotyka się z ostrym sprzeciwem najmłodszego członka rodziny. Godzisz się, by to dziecko dyktowało wszystkie warunki.
5
Nie bój się mówić „nie”

Nie myl uległości wobec pociechy z rodzicielską miłością. Kilkulatek potrzebuje w tobie oparcia, a nie wykonawcy jego żądań i poleceń. Wbrew pozorom to właśnie stanowczością jesteś w stanie zapewnić mu poczucie bezpieczeństwa. Odmawiając, nie krzywdzisz dziecka, a stawiasz granice, które czynią świat przewidywalnym i bezpiecznym. Pamiętaj, kilkulatek nie jest gotowy do podejmowania wielu decyzji. Poczucie satysfakcji jakie mu dajesz, jest tylko złudzeniem.
6
Postaw wymagania

Aby nie zaskakiwać dziecka ciągłymi odmowami, ustal wobec niego jasne oczekiwania. Przyzwyczajaj, że np. przy komputerze spędza najwyżej godzinę dziennie, przed obiadem nie je słodyczy, nie każda wizyta w sklepie kończy się zakupem zabawki.

Buntuje się? Upiera się przy swoim? Krzyczy? Bądź niewzruszona, nie ulegaj. Gdy się uspokoi, wytłumacz, skąd biorą się twoje wymagania (np. kupowanie każdej zabawki to rozrzutność, na którą cię nie stać, słodycze zmniejszają apetyt).
7
Jaki czyn, takie konsekwencje

Nie bądź pobłażliwa, gdy dziecko zachowuje się źle. Jeśli trzeba, ukarz za niewłaściwe postępowanie. Ale uwaga! Nigdy nie stosuj kar cielesnych, unikaj obrażania i poniżania dziecka. Kara powinna być konsekwencją czynu, którego nie pochwalasz.

Malec nie chce sam się ubierać? Nie pójdzie do kina. Odmawia posprzątania klocków z dywanu? O wyjściu na rower może zapomnieć. Kara pomoże mu zrozumieć, że z poleceniami mamy trzeba się liczyć, bo to do niej, a nie do dziecka należy ostatnie słowo.
8
Doceniaj i chwal

Nagradzaj dziecko. Jednak tylko wtedy, gdy na to zasłuży. Nie kupuj ulubionych lodów, gdy w sklepie zrobi awanturę. Odmów spotkania z kolegą, gdy nie chce wyprowadzić psa na spacer.

Jednak za to, że pięknie posprzątało pokój, pomogło ci przygotować kolację, nagrodź całusem, uśmiechem, a może nawet jakąś miłą niespodzianką…
9
Postaw na samodzielność

Zachęcaj pociechę, by zdobywała nowe umiejętności i mierzyła się z codziennymi wyzwaniami. To doda jej wiary we własne siły i zwiększy szanse podniesienia notowań w grupie rówieśniczej.

Od najwcześniejszych lat ucz dziecko szacunku do starszych. Tłumacz, że babci, dziadkowi trzeba pomagać, cierpliwie słuchać, co mają do powiedzenia, nie podnosić w ich obecności głosu.
10
Nie krytykuj przy dziecku postępowania opiekunki, nauczyciela, przedszkolanki. Jeśli masz do nich zastrzeżenia, wyjaśnij to w rozmowie w cztery oczy.

Wskazuj latorośli osoby, które budzą twój podziw. Wyjaśniaj, za co je cenisz, dlaczego należy ich słuchać i naśladować.

Nie obciążaj dziecka etykietowaniem, że jest „wycofane”, „lękliwe”, „bojaźliwe”. Z taką wiedzą na swój temat trudniej mu będzie przełamać towarzyskie lody i ciągle będzie stało z boku. Skup się raczej na podkreślaniu zalet latorośli. Każdy je przecież ma, nawet nieśmiałek!
11
Zero tolerancji dla agresji

W każdej grupie pojawiają się spory czy większe konflikty. Omawiaj z dzieckiem, jak należy je rozwiązywać. Czasem warto ustąpić, niekiedy znaleźć mądre rozwiązanie, a bywa, że trzeba bronić swojego zdania.

Doradzając latorośli, zawsze podkreślaj, że nie wolno używać przemocy: bić, kopać, popychać, opluwać innych. Dobrze, aby dziecko wiedziało, że krzywdzić można też słowem, przezywając, obrażając, wyzywając. To jest niedopuszczalne. na podkreślaniu zalet latorośli. Każdy je przecież ma, nawet nieśmiałek!
Strona 1 z 4

Powiązane porady

Złość u dzieci
Bałagan w dziecięcym pokoju
kłótnia rodzeństwa

Podobne porady

Komentarze (0)

* Pola wymagane

Twój e-mail nie będzie widoczny na stronie