asertywność w pracy

Jak stać się asertywnym?
szyszunia - specjalista Tipy.pl

Zaczynasz zauważać, że szef wymaga od ciebie zostawania po godzinach, kiedy popełnisz błąd, krytykuje cię, czasem wręcz masz wrażenie, że wyżywa się na tobie, a ty wszystko znosisz bez słowa sprzeciwu, choć czujesz że to nie fair. To przykład reakcji uległej, czyli takiej, w której pozwalamy, aby nasze granice osobiste zostały przekroczone, mimo że tego nie chcemy. Aby móc odpowiednio zareagować, musisz nauczyć się asertywności, czyli zachowania, które pozwala wyrażać swoje myśli i emocje w sposób bezpośredni, ale też nienaruszający własnych, a także cudzych granic. Jeśli będziesz asertywna, zyskasz szacunek innych i zadbasz o swoje potrzeby. Jak to zrobić?
1
Ja jestem OK i inni są OK

Trzeba nauczyć się postrzegać świat w kategoriach „ja jestem OK i inni są OK”. Oznacza to dawanie prawa zarówno sobie jak i innym do wyrażania siebie. Oczywiście taki sposób myślenia kształtuje się przez lata i mimo najlepszych chęci nie przestawisz się z dnia na dzień na postawę asertywną.

Zacznij od prostego ćwiczenia, które polega na znalezieniu pozytywnej intencji każdego działania. Jeśli ktoś cię poucza, być może martwi się o ciebie, tylko nie umie tego powiedzieć wprost. Wybiera więc najlepszy dla siebie sposób. Warto to docenić, mówiąc: „Hej, dziękuje, że się o mnie martwisz”.
2
Oddzielaj fakty od ludzi

Każdy z nas bywa czasem nieznośny, agresywny, protekcjonalny, co nie oznacza, że tacy jesteśmy cały czas. Przyjmij założenie, że ludzie bywają, a nie są.

Przy takim założeniu reakcja np. na zachowanie szefa, który ciągle cię krytykuje, mogłaby wyglądać tak: „Szefie, sposób, w jaki czasami mnie upominasz, gdy zrobię błąd, sprawia, że się wycofuję i demotywuję. Dlatego wolałabym, aby informacja zwrotna, którą dostaję, była bardziej konstruktywna”.

W ten sposób pokazujesz, jakie konsekwencje ma fakt, że szef reaguje w taki, a nie inny sposób oraz mówisz o swoich oczekiwaniach i stawiasz granice.
3
Model FUKO

Pomocny w komunikacji asertywnej jest tzw. model FUKO. Najpierw mówimy o faktach, następnie o uczuciach, jakie te fakty w nas wywołują, konsekwencjach oraz naszych oczekiwaniach.

Pamiętaj! Jeśli chcesz odmówić, powiedz „nie”, takim tonem, by to zabrzmiało zdecydowanie. Unikaj formy „nie mogę”, bo dla rozmówcy będzie to pretekst do dalszych negocjacji.

Asertywność wymaga uczciwości wobec siebie. Jeżeli więc czegoś po prostu nie chcesz zrobić, musisz się do tego przyznać, a nie udawać, że są jakieś inne powody odmowy. Powiedz np. „Nie, nie pożyczę ci pieniędzy, bo mam taką zasadę”.
4
Co jeszcze możesz dla siebie zrobić?

Nie przepraszaj, jeśli nie zawiniłaś. Nie usprawiedliwiaj się, ani nie tłumacz nadmiernie, natomiast wyjaśniaj powody swojego postępowania, jeżeli chcesz być dobrze zrozumiana.

Nie napadaj na rozmówcę, nie strasz go, nie podawaj w wątpliwość jego charakteru lub myślenia. Asertywna nie równa się agresywna.
5
Gdy jesteś atakowana, broń się.Nie pozwalaj na naruszanie twojej godności osobistej. Nie zgadzaj się na to, aby ktoś traktował cię w sposób raniący twoje uczucia. Pomocne mogą być takie zdania: „Nie podoba mi się sposób, w jaki do mnie mówisz”, „Nie życzę sobie być tak traktowana”, „Nie chcę, żebyś zwracał się do mnie w ten sposób”, itp.

Staraj się nie kłamać – masz prawo być sobą i wyrażać swoje myśli. Nie wstydź się siebie, nawet jeśli popełniasz błędy. Inni też je popełniają.

Nie oceniaj! Przyznaj innym dokładnie takie same prawa do asertywnego zachowania, jakie przyznajesz sobie. Mów, że nie wiesz, gdy czegoś nie wiesz; mów, że nie chcesz o czymś mówić, jeśli nie chcesz o tym mówić.
Strona 1 z 3

Powiązane porady

Podobne porady

Komentarze (0)

* Pola wymagane

Twój e-mail nie będzie widoczny na stronie