Syndrom pustego gniazda

Jak pokonać syndrom pustego gniazda?
MatronacieniaMatronacienia - specjalista Tipy.pl

Ostatnie dziecko przeprowadziło się właśnie do akademika, lub własnego mieszkania, nastał czas pustego gniazda. Obecne pokolenie matek często z dumą mówi o swoich dzieciach i cieszy się z tego, że się usamodzielniły. Mamy wysyłające najmłodsze dzieci na studia nieco inaczej przezywają syndrom pustego gniazda niż kiedyś. Kilka jednak może opisać swój stan po opuszczeniu domu przez dzieci jako depresję, apatię lub utratę tożsamości. Wiele kobiet zadaje sobie pytanie, "kim jestem, jeżeli nie opiekuję się dziećmi?". Prawdą jest jednak, że wiele matek na nowo odkrywa, czym jest wolność. Badania wykazują, że to właśnie ojcowie są mniej przygotowani emocjonalnie na puste gniazdo. Pytanie, jakie powinniście sobie zadać to nie "jak mamy sobie poradzić, gdy dzieci wyjechały?", "tylko jak skorzystać z tej sytuacji?". Jeżeli potrzebujesz pomocy po wyjeździe dzieci poniżej znajdziesz wskazówki, które pomogą ci zrozumieć, że pustka w domu nie musi być niczym złym.
1
Przygotuj się wcześniej.

Zaangażuj się w coś, co cię interesuje, gdy jeszcze twoje dziecko będzie w klasie maturalnej. Spróbuj wstąpić do klubu książki lub zapisz się na warsztaty pisarskie. Ustal sobie jakieś cele, dzięki temu wpadniesz w nawyk robienia czegoś, co nie skupia się wokół dziecka. Przypomnij sobie swoje życie zanim zostało one wypełnione obowiązkami rodzicielskimi. To pomoże ci przypomnieć zainteresowania i pasje, na które nie było czasu, gdy dzieci były w domu.

2
Przekwalifikuj się lub zmień zawód.

Jeżeli masz ochotę spróbuj pracy w innej dziedzinie. W tym celu zapisz się na zajęcia, które pomogą ci się przekwalifikować. A może po prostu mocniej zaangażuj się w swoją pracę, porozmawiaj z szefem o swoich możliwościach, spróbuj się rozwijać. Być może ominął cię awans, bo byłeś zbyt zajęty sprawami prywatnymi, a teraz masz więcej czasu by skupić się na sprawach zawodowych, więc podejmij wyzwanie. Jeżeli do tej pory nie pracowałeś zawodowo to poszukaj jakiejś interesującej cię oferty pracy. Pamiętaj, że priorytetem są teraz twoje pragnienia i potrzeby.

3
Odnów zażyłość ze współmałżonkiem lub, jeżeli jesteś singlem poszukaj nowego partnera.

Romantyczne kolacje, randki, ożywione debaty i spotkania powinny wypełnić czas, który wcześniej trzeba było poświęcić dzieciom. Możesz także rozważyć podjęcie aktywności dla dwojga, wypad na kręgle lub golfa ze współmałżonkiem lub nowym partnerem przypomną ci czasy, gdy jeszcze nie było dzieci.

4
Podróżuj.

Zaplanuj jednodniowe wypady, dłuższe wycieczki lub wakacje. Wypad do Rzymu jest dziś bardziej kuszący i tańszy, niż gdy podróżowaliście z nastoletnimi dziećmi. Podróż samochodem też będzie łatwiejsza bez ciągłych kłótni na tylnym siedzeniu.

5
Zdobądź nowe doświadczenia, spróbuj czegoś nowego, nawet jeśli nie czujesz się z tym pewnie.

Zapisz się na kurs tańca, lekcje malarstwa lub spróbuj wspinaczki. Zrób coś, na co zawsze miałeś ochotę, ale nigdy nie wystarczyło ci czasu by to zrealizować. Na tym etapie swojego życia możesz poświęcać czas na własne przyjemności bez żadnego poczucia winy.

6
Jeżeli czujecie, że dopada was pustka i syndrom pustego gniazda, weźcie się w garść i cieszcie się z tego, co macie.

Pogratulujcie sobie dobrej roboty przy wychowaniu dzieci i załóżcie, ze kolejny etap waszego życia może być nawet lepszy niż poprzedni.

?

Wskazówki
* Musisz uzbroić się w cierpliwość. Pamiętaj, że dziecko było w domu przez 18 lat i musi minąć trochę czasu zanim przyzwyczaisz się do nowej sytuacji.
* Nadal utrzymuj bliskie relacje z dziećmi. Używaj telefonów, poczty elektronicznej, aby cały czas pozostać w kontakcie z dziećmi, gdy czas i odległość nie pozwalają wam na spotkanie twarzą w twarz.
* W przypadku wystąpienia objawów depresji po opuszczeniu domu przez ostatnie dziecko skontaktuj się z lekarzem.

Strona 1 z 2

Komentarze (0)

* Pola wymagane

Twój e-mail nie będzie widoczny na stronie